Ebü’l-Mekârim Fahrüddîn Ahmed b. el-Hasen b. Yûsuf

(ö. 1346)

Fahreddin Ebü’l-Mekârim Ahmed b. Hasan b. Yûsuf, Kafkasya’da Kura ile Aras nehirleri arasındaki “Arrân” bölgesinde  yer alan Çârperd’de (Cârberd) dünyaya geldi, doğduğu köye nispetle “Çârperdî” adıyla tanındı (664/1265 civarı). İlk öğrenimini burada tamamladıktan sonra, ilmî faaliyetlerin yoğun olduğu Tebriz’e gitti, tahsilini burada sürdürdü. Uzun yıllar Kādî Beyzâvî ve Nizâmeddin et-Tûsî gibi dönemin önde gelen âlimlerinden dersler aldı; fıkıh, sarf ve nahiv ilimlerinin yanında pozitif ilimleri de okudu. Tebriz’de müderrislik yaptığı, burada oluşturduğu ders halkalarıyla birçok talebe yetiştirdiği bilinmektedir. Çârperdî 746/1346'da Tebriz'de vefat etti.

Çârperdî ilmî çevrelerde özellikle Zemahşerî’nin el-Keşşâf’ına yazdığı haşiye ile tanınmıştır. Çârperdî'nin Tetimmetü’l-Keşşâf olarak isimlendirdiği bu eseri yazma nüshalarda veya biyografik eserlerde Şerhu’l-Keşşâf veya Ḥâşiye ʿale’l-Keşşâf olarak zikredilmektedir. Bu eserinin dışında el-Hâdî, es-Sirâcü’l-Vehhâc fî Şerḥi’l-Minhâc, Şerḥu’ş-Şâfiye, Şükûk ʿale’l-Ḥâcibiyye (Şerḥu’l-Kâfiye), Ḥâşiye ʿalâ Şerḥi Ḫillî ʿalâ Muḫtaṣari’l-Müntehâ, el-Muġnî fî ʿİlmi’n-Naḥv adlı eserleri sayılabilir.