Mısır’ın Kahire şehrinde doğdu (926/1520). Adı kaynaklarda Zeynelâbidîn veya kısaca Zeyn olarak da geçmekte, dedelerinden Nüceym adlı birine nisbetle “İbn Nüceym” olarak anılmaktadır. Şeyh Ebü’l-Feyz es-Sülemî, Şeyh Emînüddin b. Abdülâl el-Hanefî, Şerefüddin el-Bulkīnî, Şeyh Şehâbeddin İbnü’ş-Şelebî ve Şeyhülislâm İbnü’l-Halebî gibi alimlerden dersler aldı, erken yaşta fetva ve ders vermeye başladı. Döneminde Mısır’ın önde gelen Hanefî âlimlerinden olan İbn Nüceym tasavvufa da yönelip Şeyh Süleyman el-Hudayrî vasıtasıyla tarikata intisap etti. Şa‘rânî, onunla on yıl arkadaşlık yaptığını ve 953 (1547) yılında hacca birlikte gittiklerini belirtir. 7 Receb 970 (2 Mart 1563) tarihinde Kahire’de vefat etti ve Sükeyne bint Hüseyin b. Ali’nin kabri yakınında defnedildi. Başlıca eserleri arasında el-Eşbâh ve’n-Nezâir ve Lübbü’l-Usûl sayılabilir.